Muzeum Chiado (Narodowe Muzeum Sztuki Współczesnej)

Sztuka portugalska w Muzeum Chiado, od romantyzmu do dziś

Kolekcja obejmuje czas od około 1850 roku do współczesności, od romantyzmu i naturalizmu po modernizm i prace najnowsze, głównie portugalskich artystów.

Pokazuje się ją na zmieniających się wystawach, więc te nazwiska traktuj jako zbiory muzeum, bez obietnicy, co będzie wisieć w tygodniu twojej wizyty. Między wystawami część sal bywa zamknięta, więc sprawdź przed wyjściem, co jest pokazywane.

To miejsce na portugalskie malarstwo od naturalizmu do modernizmu, w salach, które zwiedzający opisują jako przestronne i rzadko zatłoczone. Jeśli szukasz starożytnego Egiptu, dawnych mistrzów i Moneta, znajdziesz w Muzeum Gulbenkiana.

Naturalizm i malarze lat dziewięćdziesiątych XIX wieku

Najmocniejsza jest tu kolekcja naturalizmu, stylu, który maluje zwykłych ludzi takimi, jacy są. Obrazem tego świata jest À Espera dos Barcos (1892) Marquesa de Oliveiry: żony rybaków na plaży, patrzące w morze.

Z tych samych lat pochodzi Columbano Bordalo Pinheiro, czołowy malarz lat osiemdziesiątych XIX wieku, który później kierował muzeum w latach 1914–1929. Jego portret zbiorowy O Grupo do Leão (Grupa Lwa, 1885) należy do kolekcji.

Potem przychodzą moderniści. Amadeo de Souza-Cardoso, który zmarł młodo w 1918 roku, jest tu dzięki darowi rzeźbiarza Diogo de Macedo, dyrektora w latach czterdziestych. Almada Negreiros, poeta i malarz tego samego pokolenia, też jest w zbiorach.

Impressões Digitais i wystawy, które trwają

Do 30 grudnia 2026 roku na piętrach 1 i 2 trwa Impressões Digitais (Odciski palców), około 200 prac ze zbiorów we wszystkich technikach, od malarstwa i grafiki po fotografię, instalację i wideo.

Obok niej tej zimy działają dwie wystawy czasowe. Délio Jasse, artysta urodzony w Luandzie w Angoli, pokazuje fotografie do 7 lutego 2027 roku, a Antologias da Memória (Antologie pamięci), o tożsamości i pamięci, trwa do 31 stycznia 2027 roku.

Sklepione atrium i ogród rzeźb

Przebudowa z 1994 roku zostawiła na widoku konstrukcję klasztoru. Wchodzisz pod sześciokątne ceglane sklepienie wsparte na dwóch filarach z lioz, jasnego lizbońskiego wapienia, z kładką przerzuconą nad atrium.

Na końcu zwiedzania schodzisz na taras i do ogrodu rzeźb, dziedzińca z brązami z XIX i XX wieku.

Godziny otwarcia i wstęp do Muzeum Chiado

Dzieci poniżej 12 lat wchodzą bezpłatnie, a dla pozostałych bilet jest w cenie Lisboa Card.

Kupiony osobno bilet kosztuje 10 €, więc karta nie zwróci się na samym tym muzeum. Lisboa Card na 24 godziny za 31 € lepiej się opłaca w dniu, który obejmuje też metro, tramwaj 28 i kilka droższych biletów.

Od klasztoru do Muzeum Chiado

Budynek zaczynał jako klasztor franciszkanów São Francisco da Cidade, mocno uszkodzony w trzęsieniu ziemi w 1755 roku. Muzeum założono tu w 1911 roku, kiedy dawne portugalskie muzeum sztuk pięknych podzielono na dwa.

Kiedy w 1988 roku pożar przeszedł przez Chiado, muzeum ocalało bez szkód, choć dzieła wyniesiono na wszelki wypadek. Rząd Francji zaproponował potem odbudowę według projektu architekta Jeana-Michela Wilmotte’a, a muzeum otwarto ponownie 12 lipca 1994 roku.

Jak dojechać do Muzeum Chiado metrem lub tramwajem 28

Muzeum ma dwa adresy uliczne, Rua Serpa Pinto 4 i Rua Capelo 13, a jego stacja metra to Baixa-Chiado. Tramwaj 28 zatrzymuje się na Rua Nova da Trindade i Rua Vítor Cordon, a autobusy 60, 208 i 758 dojeżdżają do muzeum, wszystkie objęte Lisboa Card.