Quake: Muzeum Trzęsienia Ziemi w Lizbonie (Museu do Terramoto)

Dziesięć sal Quake i symulator 1755

Zwiedzanie trwa około półtorej godziny, w grupie, z wyznaczonym czasem w każdej z dziesięciu sal. Zaczyna się przy odprawie, gdzie dostajesz opaskę, a grupy są wywoływane według jej koloru. Opaska zbiera też materiały w trakcie zwiedzania, a po wizycie muzeum przysyła ci kolejne e-mailem.

Potem wchodzisz do Lizbony sprzed 1755 roku, miasta, które zniknęło, odbudowanego wokół ciebie dzięki mappingowi wideo i efektom specjalnym.

Najważniejszy moment to symulator 1755, w którym trzęsą się fotele. Korzystać z niego można od 6 lat; kto nie chce, może obejrzeć wstrząsy oraz pokaz światła i dźwięku ze strefy w tej samej sali.

Kolejna sala opowiada o innych wielkich trzęsieniach ziemi, w Tohoku w Japonii w 2011 roku i w San Francisco w 1906, z drugim symulatorem dla San Francisco. Interaktywne stanowiska tłumaczą, jak powstają trzęsienia ziemi i tsunami oraz co robi w takich sytuacjach obrona cywilna.

Wszystko jest po portugalsku, angielsku, hiszpańsku i francusku.

Bilety do Quake, wiek dzieci i godziny otwarcia

Lisboa Card nie obejmuje Quake: muzeum nie ma ani na liście miejsc w cenie karty, ani na liście zniżek. Bilety kupisz online lub w recepcji muzeum, a cena zależy od dnia, godziny i sezonu.

W październiku 2026 roku dorośli płacą od 23,50 do 29,50 €, dzieci w wieku 6–12 lat od 17,50 do 22 €, a osoby powyżej 65 lat od 20 do 25 €. Rodziny mogą też poprosić o pakiet po szkole: 16,50 € od osoby, jeden dorosły z dwojgiem lub czworgiem dzieci.

Dzieci w wieku 4 i 5 lat wchodzą bez biletu, ale nie mogą korzystać z symulatora. Dzieci poniżej 4 lat nie są wpuszczane.

Odwiedzający oceniają muzeum wysoko: 4,7 na 5 z 1 595 opinii na Tripadvisorze w październiku 2026 roku. Narzekają na cenę i tempo: na salę przypada około 10 minut, a części osób to za mało, żeby wszystko zobaczyć.

Lisboa Card na 24 godziny: 31 € przyda się jednak przy dojeździe. Pociąg i tramwaj 15E do Belém są w cenie karty, podobnie jak wstęp do sąsiedniego Narodowego Muzeum Powozów (Museu Nacional dos Coches), kolekcji portugalskich powozów królewskich.

Ostatnia sesja zaczyna się o 18:00, a jeden z odwiedzających, który przyszedł o 17:00, dostał pełne 90 minut.

Przed zakupem biletu przeczytaj uwagi dotyczące zdrowia. Cała trasa prowadzi przez zamknięte pomieszczenia, dlatego muzeum odradza ją osobom z klaustrofobią, a sztuczne światło i zapachy mogą szkodzić osobom z padaczką fotogenną i problemami z oddychaniem.

Symulator nie jest zalecany w ciąży, przy problemach z sercem lub kręgosłupem ani przy ograniczonej mobilności. Osoby na wózku muszą skontaktować się z muzeum przed zakupem, bo w symulatorze 1755 pełny dostęp wymaga przejścia na trzęsące się fotele.

Trzęsienie ziemi 1755 i opowieść Quake

Tak opowiada o tym muzeum. Trzęsienie uderzyło rano w Dzień Wszystkich Świętych. Potem nadeszło morze: fale o wysokości około 5 metrów sięgały mniej więcej miejsca, gdzie dziś stoi Łuk Rua Augusta przy głównym placu Lizbony.

Tsunami przeszło przez ocean, a jego źródłem był uskok o wymiarach około 100 na 50 km. Fale miały 10–15 metrów w Sagres, ponad 10 metrów w Kadyksie i 3 metry aż na Karaibach.

Po wstrząsach wybuchły pożary, od pieców w domach i świec w kościołach, a część wzniecili szabrownicy plądrujący pałace i kościoły. Nikt nie zgadza się co do liczby ofiar: szacunki bardzo się różnią, a muzeum nie podaje żadnej liczby.

Belém miało tego ranka szczęście. Król Józef I z rodziną przeżył, bo przebywał w tutejszym pałacu królewskim. Belém leżało wtedy jeszcze na skraju miasta i słynęło z pałaców i wiejskich posiadłości.

Niecałe trzy miesiące po trzęsieniu minister króla, Sebastião José de Carvalho e Melo, późniejszy markiz Pombal, rozesłał biskupom ankietę z 13 pytaniami, na które mieli odpowiedzieć proboszczowie. Muzeum zaznacza, że wiele osób uważa ją za początek nowoczesnej sejsmologii.

Manuel da Maia, Eugénio dos Santos i Carlos Mardel zaprojektowali nowe śródmieście, z szerokimi, prostymi ulicami i gaiola pombalina, drewnianym szkieletem wewnątrz murów, który miał wytrzymać wstrząsy. Według przekazu ustnego żołnierze maszerowali wokół budynków, żeby to sprawdzić.

Muzeum przypomina, że o trzęsieniu pisali Wolter i młody Kant. Odpowiedzią Woltera był poemat o katastrofie lizbońskiej, wydany w 1756 roku, wymierzony w optymistów, według których żyjemy w najlepszym ze światów.

Sam Quake, jak podaje portugalski magazyn NiT, był projektem pary, Ricarda Clemente i Marii Marques, którzy pracowali nad nim siedem lat. Wiedzę naukową dostarczyli sejsmolodzy Susana Custódio i Luís Matias oraz historyk André Canhoto Costa.

Z Quake do klasztoru i nad rzekę

Quake mieści się przy Rua Cais da Alfândega Velha 39, obok Narodowego Muzeum Powozów. Tramwaje 15E i 18E zatrzymują się w Belém, tak samo pociąg do Cascais (około 8 min z Cais do Sodré). We wszystkich trzech środkach transportu wystarczy Lisboa Card.