Akwedukt Águas Livres (Aqueduto das Águas Livres)

Na szczycie akweduktu Águas Livres

Za bramą wychodzisz na arkadę: 941 metrów i 35 łuków nad doliną. Największy to Wielki Łuk, wysoki na około 65 m i szeroki na prawie 29 m.

Zwiedzający opisują trasę jako około kilometra: idziesz jedną krawędzią arkady, wracasz drugą, a część trasy biegnie 65 m nad ziemią.

W ostatnich latach na łukach bywało niemal pusto: jeden z odwiedzających spotkał tam tylko znudzonego strażnika. Na górze może wiać, a wysokość inny podsumował słowami „wysoko, ale nie strasznie”.

Brama jest przy Calçada da Quintinha 6, w dzielnicy Campolide, obok małego parku z niewielką wystawą i tablicami informacyjnymi. Zwiedzający piszą, że trudno ją wypatrzyć. Akwedukt udostępnia Museu da Água, muzeum wody należące do EPAL; nie myl go z oddziałem muzeum na Barbadinhos, po drugiej stronie miasta.

Akwedukt Águas Livres: bilety i godziny otwarcia

Spacer na własną rękę kosztuje 4 €, a studenci i osoby powyżej 65. roku życia płacą połowę. Osoby poniżej 18 lat wchodzą bez opłaty, tak samo osoby o ograniczonej mobilności z jednym opiekunem.

Wszyscy wchodzą bez opłaty w pierwszą niedzielę miesiąca oraz 22 marca (Światowy Dzień Wody), 18 kwietnia, 18 maja, 5 czerwca i 1 października. Strona EPAL z godzinami otwarcia dodaje jeszcze 1 czerwca.

Z Lisboa Card (na 24 godziny: 31 €) płacisz tu połowę ceny, a jazda autobusami Carris do Campolide, liniami 742, 751 i 758, jest w cenie karty.

Z opinii zwiedzających wynika, że bilet kupuje się przy wejściu. Nie zostawiaj tego na ostatnią chwilę: jeden z odwiedzających, który w 2022 roku przyszedł przed 17:00, zastał już zamknięte.

Zwiedzanie łuków z przewodnikiem kosztuje 6 €, w niedziele i święta dwa razy więcej, i trzeba je rezerwować z wyprzedzeniem. Wycieczka O Aqueduto de Lisboa wymaga co najmniej 10 osób, więc we dwoje jej nie zarezerwujesz.

Akwedukt króla Jana V i legenda Diogo Alvesa

Król Jan V, ówczesny władca Portugalii, zlecił budowę akweduktu, który miał doprowadzać wodę do miasta. Prace trwały od 1731 do 1799 roku. Nie były jeszcze skończone, gdy trzęsienie ziemi z 1755 roku zniszczyło znaczną część Lizbony, a akwedukt je wytrzymał.

W połowie XIX wieku cały system miał około 58 km, z czego główna linia 14 km, i zaopatrywał Lizbonę w wodę do lat 60. XX wieku.

Łuki mają też mroczniejszą historię. Diogo Alves, morderca stracony w 1841 roku, miał podobno zrzucać swoje ofiary z góry.

Źródła nie są zgodne co do tego, kiedy zamknięto przejście dla publiczności i czy to jego sprawka. Museu da Água prowadziło tematyczne zwiedzanie o nim, żeby oddzielić fakty od legendy.

Mãe d’Água, miejski zbiornik akweduktu Águas Livres

Zbiornik w dzielnicy Amoreiras zwiedza się osobno, a prowadzi go to samo Museu da Água. Bilet jest osobny, w tej samej cenie, i z kartą też kosztuje o połowę mniej.

Tu woda z akweduktu docierała do miasta. Zbiornik zaprojektował architekt Carlos Mardel, który zmarł w 1763 roku, zanim budowa się skończyła. W 1771 roku przejął ją inny architekt, Reinaldo Manuel dos Santos, a dach położono dopiero w 1834 roku.

Wewnątrz woda spada do zbiornika o głębokości 7,5 m i pojemności 5 500 m³; z wody wznoszą się cztery kamienne kolumny. Z tarasu na górze widać miasto.

W tym samym kompleksie mieści się Immersivus Gallery, pokaz projekcji immersyjnych prowadzony przez inną firmę, z 15% zniżki dla posiadaczy Lisboa Card.