Jardins do Palácio de Cristal (Ogrody Palácio de Cristal)

Co zobaczyć w Jardins do Palácio de Cristal

Najlepiej zacząć od południowej części ogrodów, gdzie stok opada ku Douro. Założył je w 1860 roku Émile David, niemiecki architekt krajobrazu.

Punkty widokowe na Douro

Z głównego punktu widokowego rzeka otwiera się w obie strony. W górę rzeki widać klasztor Serra do Pilar na wzgórzu w Gaia, a na nabrzeżu w Porto dawny budynek komory celnej.

W dół rzeki nabrzeże Gaia ciągnie się aż do ujścia. Na końcu wyróżnia się most Arrábida, jeden betonowy łuk z 1960 roku.

Pawie i las kamelii

Pawie chodzą swobodnie po całych ogrodach, a samce rozkładają ogony na trawnikach.

Wśród nasadzeń są tulipanowce, magnolie, araukarie i palmy wachlarzowe. W zachodniej części rośnie las kamelii, najpiękniejszy zimą i wiosną.

Jest też różanka oraz małe tematyczne ogrody roślin aromatycznych i leczniczych. W Ogrodzie Uczuć stoi rzeźba A Dor (Ból) autorstwa rzeźbiarza António Teixeiry Lopesa, urodzonego w Gaia.

Super Bock Arena i wejście na Porto 360

Pośrodku ogrodów, gdzie dawniej stał pałac, wśród cedrów leży betonowa kopuła. To Super Bock Arena, czyli Pavilhão Rosa Mota, dziś sala koncertowa.

Na jej szczyt można też wejść. Porto 360, które prowadzi arena, to zwiedzanie z przewodnikiem po kopule, z widokiem na całe miasto i rzekę.

Grupy są małe. Gdy zapowiadają deszcz, na kopułę nie wchodzi się wcale. Dzieci muszą mieć co najmniej sześć lat, a osoby na wózkach na kopułę nie wejdą.

Kaplica Carlosa Alberta i biblioteka

Na końcu alei lipowej stoi mała granitowa kaplica z rozetą. Spójrz w górę na kolumny: na kapitelach wykuto inicjały C.A.

Oznaczają Karola Alberta, króla Piemontu-Sardynii, którego syn został pierwszym królem Włoch. Po przegranej wojnie z Austrią w 1849 roku abdykował, wyjechał na wygnanie do Porto i zmarł tam w lipcu tego samego roku.

Kaplicę wzniesiono ku jego pamięci w 1854 roku, pięć lat po jego śmierci.

Przy tej samej alei stoi biblioteka Almeida Garrett, nazwana na cześć pisarza urodzonego w Porto, który stał na czele portugalskiego romantyzmu. Otwarto ją w 2001 roku. W foyer jej auditorium muzeum miejskie urządza wystawy.

Jardins do Palácio de Cristal: godziny otwarcia i wstęp bezpłatny

Wstęp do ogrodów jest bezpłatny, bez biletu i bez rezerwacji. Płatne jest tylko wejście na Porto 360 i do sąsiedniego Muzeum Romantycznego (bilet do muzeum: 4 €).

Części ogrodów zamyka się podczas dużych wydarzeń, takich jak targi książki i koncerty w arenie.

Z wieży Clérigos idzie się do ogrodów około 18 minut na zachód, z dworca São Bento 23 minuty. Tramwaje 1 i 18 dojeżdżają do Massarelos, nad rzekę, poniżej ogrodów.

W pobliżu zatrzymuje się ponad dwanaście linii miejskich, między innymi autobus 201 z Aliados w centrum do Serralves.

Jeśli idziesz od wieży Clérigos, wejdź na nią przed wyjściem: wstęp na wieżę obejmuje Porto Highlights Pass, od 29,50 €, razem z katedrą i rejsem po rzece.

Pałac Kryształowy, od którego ogrody wzięły nazwę

Samego pałacu już nie ma. Thomas Dillen Jones, angielski architekt, zaprojektował go z granitu, żelaza i szkła na wzór londyńskiego Crystal Palace, a król Portugalii Ludwik I otworzył go 18 września 1865 roku.

Zbudowano go na Międzynarodową Wystawę w Porto: jego 150-metrową halę wypełniło ponad 3000 wystawców.

Pałac stał 86 lat. Miasto kupiło go razem z ogrodami w 1933 roku i rozebrało w 1951, piętnaście lat po pożarze londyńskiego pierwowzoru.

W jego miejscu stanął pawilon z kopułą, dzieło architekta José Carlosa Loureiro, zbudowany na Mistrzostwa Świata w hokeju na rolkach w 1952 roku. Mecze rozegrano przed ukończeniem dachu, a kopułę skończono dopiero w 1954 roku.

W 1991 roku hala otrzymała imię Rosy Moty, maratonki z Porto, która wygrała olimpijskie złoto w Seulu w 1988. Od remontu w 2019 roku nosi nazwę Super Bock Arena, od piwa warzonego tuż na północ od Porto, w Leça do Balio.

Po Jardins do Palácio de Cristal: Muzeum Romantyczne i rzeka

Muzeum Romantyczne jest tuż obok, a od niego ulice schodzą do rzeki w Massarelos.