Elevador de Santa Justa (winda Santa Justa)

Dlaczego Elevador de Santa Justa jest zamknięta i co mówi Carris

Winda przestała wozić pasażerów we wrześniu 2025 roku, po katastrofie funikularu Glória z 3 września. Glória to jeden z zabytkowych funikularów na lizbońskich wzgórzach. Zginęło szesnaście osób, a miejskie windy i funikulary wyłączono z ruchu na czas kontroli.

Santa Justa nie miała z wypadkiem nic wspólnego, a w 2024 roku dostała nowe silniki. W marcu 2026 roku komisja techniczna powołana przez miasto uznała ją za bezpieczną, a prasa spodziewała się jej powrotu przed latem.

Lato minęło, a winda nie ruszyła. We wrześniu 2026 roku szef Carris, Rui Lopo, powiedział, że ocena windy jest bardziej zaawansowana niż ocena funikularu Lavra, ale nadal potrwa. 25 października 2026 roku Carris wciąż podawał windę i taras widokowy na jej szczycie jako tymczasowo zamknięte.

Z pozostałych funikularów Graça kursuje ponownie od kwietnia 2026 roku. Bica nadal nie jeździ, a Glória czeka na nowy wagon, który według prasy Carris spodziewa się dostać w 2029 roku.

Wieża i stacje windy Santa Justa, widok z zewnątrz

Zamknięta czy nie, wieża stoi przy Rua do Ouro w Baixie, a u jej podnóża mieści się stacja dolna. W 2017 roku wejście dostało nową fasadę z tablicą informacyjną i metalową ramą, która odtwarza pierwotny projekt.

Po drugiej stronie stacja górna leży na Largo do Carmo na Chiado, dokąd dochodzi kładka ze szczytu wieży.

Co robić zamiast windy Santa Justa

Bez windy tracisz dwie rzeczy: przejazd na Chiado i widok ze szczytu. Oba można mieć inaczej.

Widok na Baixę mają Łuk Rua Augusta (Arco da Rua Augusta) przy nadrzecznym końcu śródmieścia, z tarasem na dachu, oraz mury Zamku São Jorge, z których widać całą okolicę.

Wstęp do obu miejsc jest w cenie karty, a z nią jeździsz też metrem, autobusami i tramwajami: Lisboa Card na 24 godziny od 31 €.

Jeśli szukasz widoku bez biletu: do punktu widokowego São Pedro de Alcântara w Bairro Alto trzeba teraz wejść pieszo, bo funikular Glória nie jeździ. Na Graça punkt widokowy Senhora do Monte leży na najwyższym wzgórzu historycznego centrum, a panel z azulejos pokazuje, co widać w dole.

Na Chiado, obok górnej stacji windy, stoją ruiny klasztoru Carmo. Założył go w 1389 roku Nuno Álvares Pereira, generał, który w latach 80. XIV wieku walczył o Portugalię z Kastylią.

W dawnym kościele mieści się Muzeum Archeologiczne Carmo, otwarte od poniedziałku do soboty, a z Lisboa Card bilet kosztuje o 20% mniej. Muzeum radzi dojechać metrem do stacji Baixa-Chiado albo autobusem 758, a oba środki transportu są w cenie karty.

Bilety na Elevador de Santa Justa, gdy winda ruszy

Gdy winda znów ruszy, bilet kupisz na miejscu, rezerwacja nie jest potrzebna, a przejazd mieści się w cenie Lisboa Card. Ostatnia taryfa przed zamknięciem wynosiła 6,10 €.

Taras widokowy na szczycie miał własny bilet za 5 €, płatny tylko kartą bankową, a lizbońska organizacja turystyczna podaje, że Lisboa Card go nie obejmuje. Taras był otwarty od 9:00 do 21:00 i mieścił jednocześnie 20 osób.

Sam przejazd trwa około trzech minut. W 2025 roku, przed zamknięciem, jeden z odwiedzających czekał w kolejce na wejście około pół godziny.

Kto zaprojektował windę Santa Justa

Czasem pisze się, że zaprojektował ją Gustave Eiffel, twórca wieży Eiffla, ale Carris jako projektanta podaje inżyniera Raoula Mesniera du Ponsarda. Otwarto ją 10 lipca 1902 roku jako Ascensor Ouro-Carmo, od dwóch miejsc, które łączyła: Rua do Ouro i Carmo.

Najpierw napędzała ją para, a w listopadzie 1907 roku dostała silniki elektryczne. Dwie drewniane kabiny mają mosiężne okucia, a Carris podaje pojemność windy: 20 miejsc siedzących i 15 stojących.

Winda wciąż figuruje w sieci Carris jako linia 54E.