Station São Bento

De tegelpanelen van station São Bento

Alles wat er te zien is, hangt in de ingangshal, dus het bezoek is een langzame draai om je as. Reizigers lopen met hun bagage dwars door het midden; ga bij de deuren staan om een hele muur in beeld te hebben.

De vier geschiedenispanelen

De grote geschiedenispanelen hangen in paren tegenover elkaar. Aan de ene kant zie je het toernooi van Arcos de Valdevez, een middeleeuws steekspel tussen Portugese en Leonese ridders, en de trouwe ridder Egas Moniz die zich meldt bij de koning van Castilië.

Aan de overkant van de hal rijdt koning Johan I Porto binnen met Filippa van Lancaster, zijn Engelse bruid, voor hun huwelijk in 1387. Dat huwelijk vond plaats boven op de heuvel, in de kathedraal, dus dat paneel speelt zich af in de stad waar je staat.

Ernaast hangt de inname van Ceuta in Noord-Afrika door de Portugezen in 1415.

De landelijke taferelen

Rond de grote panelen tonen kleinere het leven in het noorden van Portugal. Je ziet de processie van Onze-Lieve-Vrouw van Remédios in Lamego, de druivenoogst en het maaien, de kermis van São Torcato bij Guimarães, watermolens aan de Leça en vrouwen die kastanjes verkopen.

Op de laatste muur staan figuren voor Handel, Kunsten, Poëzie en Muziek, de vier jaargetijden, Landbouw en Industrie, elk paneel in een lijst van graniet.

Het fries in kleur

Kijk dan omhoog. Boven het blauw en wit loopt een fries in kleur rond de hal, dat de geschiedenis van het vervoer vertelt. Het begint met Romeinen, Visigoten en Arabieren en eindigt met de stoomlocomotief en spoorwegmotieven.

Station São Bento: gratis toegang, tijden en de weg ernaartoe

Je loopt gewoon naar binnen: er is geen ticket en niets te boeken. Het is een werkend station en er zijn geen bezoektijden bekendgemaakt.

Overdag zit de hal vol met tourgroepen, koffers en camera’s. Bezoekers in 2026 vonden het rustiger vroeg in de ochtend en laat in de middag. Een recensent die in november 2025 na donker kwam, met de lampen aan, trof nog minder mensen.

Sinds eind 2024 hebben enkele bezoekers een aantal panelen achter beschermend gaas gezien. Infraestruturas de Portugal, het staatsbedrijf dat het station beheert, meldde geen werkzaamheden toen het bedrijf in oktober 2026 de 110e verjaardag van het station vierde.

In de zuidvleugel zit de Time Out Market, een foodhal ontworpen door de architect Eduardo Souto de Moura uit Porto, open sinds mei 2024. Die serveert van 10.00 tot 23.00 uur, van zondag t/m donderdag, en op vrijdag en zaterdag tot middernacht.

Vanaf de perrons achter de hal vertrekken treinen naar de Dourovallei. Treinen uit Lissabon komen aan in Campanhã, het hoofdstation van Porto. Met de voorstadstrein, die elke 5 tot 15 minuten rijdt, ben je in vier minuten in São Bento.

Station São Bento en het klooster dat ervoor moest wijken

São Bento is Portugees voor de heilige Benedictus, en het station dankt zijn naam aan een benedictijnenklooster uit de 16e eeuw, São Bento de Ave-Maria, dat voor het station moest wijken.

Intussen gebruikten reizigers een tijdelijk houten station, dat op 7 november 1896 openging. De werkzaamheden aan het definitieve station begonnen in 1903, naar een ontwerp van de architect José Marques da Silva uit Porto, en op 5 oktober 1916 ging het open.

Tegen die tijd hingen de tegels er al. Jorge Colaço, geboren in Tanger in 1868, schilderde de panelen tussen 1905 en 1908, en in 1915 werden ze op de muren aangebracht.

In 1997 kreeg het station de status van Eigendom van Openbaar Belang, samen met de ijzeren treinhal, de panelen en de tunnelmond. De panelen werden in 2010 en 2011 gerestaureerd. Die restauratie won in 2013 de SOS Azulejo-prijs en in 2014 een Brunel Award voor spoorwegontwerp.

Van station São Bento omhoog naar de kathedraal en over de rivier

São Bento ligt aan de voet van de kathedraalheuvel, en daaronder zit het metrostation van lijn D, met een gang omhoog naar de hal. Als je de tegels hebt gezien, loop je eerst omhoog en steek je dan de Douro over.