Pilar 7 Bridge Experience

Wnętrze Pilar 7 i kotwy lin

W filarze Pilar 7 wiszące stalowe przęsło mostu łączy się z betonowym wiaduktem i to do niego mocowane są liny od strony północnego brzegu. W środku filar jest pusty, zbudowany wokół trzech ogromnych bloków kotwiących.

Zwiedzanie zaczyna się jeszcze przed wejściem: tak opisał je Time Out w tygodniu otwarcia, w 2017 roku. Wielkie metalowe krążki wpuszczone w chodnik opowiadają historię budowy.

Pierwsza sala na parterze ma makietę mostu i oś czasu sięgającą 1824 roku. Sala Robotników oddaje hołd ludziom, którzy budowali most w latach 60.: na ścianach lecą filmy 360° z prac budowlanych, razem z dźwiękami.

Dalej dwie bliźniacze sale pokazują główne kotwy z bliska. Na czwartym piętrze są Sala Luster i Sala Lin oraz schody zawieszone w powietrzu, z lustrami na podłodze i suficie.

Wejście na punkt widokowy Pilar 7

Na górze, na 26. piętrze, punkt widokowy ma częściowo szklaną podłogę i znajduje się tuż przy jezdni. Samochody jadą na twojej wysokości, a w dole rozlewa się Tag.

Na razie na górę idzie się pieszo. Według Time Out winda nie działa co najmniej od lata 2024 roku, a sklep lizbońskiej organizacji turystycznej podaje, że na punkt widokowy prowadzą tylko schody: 372 stopnie.

Jeden z odwiedzających w czerwcu 2026 roku napisał, że schodów jest dużo, ale jest też poręcz, i poradził: nie spiesz się, to nie wyścig. Inna opinia z tego samego dnia opisuje szklaną podłogę na górze jako porysowaną i słabo przejrzystą.

Pilar 7 nie podaje informacji o dostępie bez schodów, a przy nieczynnej windzie punkt widokowy jest nieosiągalny dla osób, które nie wejdą po schodach.

Pilar 7: godziny, bilety i winda

Lisboa Card obejmuje wstęp do Pilar 7, a w sklepie daje 10% zniżki.

Z Lisboa Card, 31 € na 24 godziny, pokazujesz kartę i wchodzisz. Bilet kupiony osobno kosztuje 5,50 €. Z kartą czy z biletem winda i tak nie jeździ, choć opis biletu nadal obiecuje przejazd nią.

Tłumów raczej nie ma. Odwiedzający w maju i czerwcu 2026 roku pisali, że było prawie pusto, a jeden naliczył cztery inne osoby.

Pilar 7 i historia mostu 25 de Abril

Most otwarto 6 sierpnia 1966 roku pod nazwą Ponte Salazar, od António de Oliveira Salazara, dyktatora rządzącego Portugalią przez dziesięciolecia.

Ta nazwa przetrwała do października 1974 roku, ponad pięć miesięcy po rewolucji 25 kwietnia, która zakończyła dyktaturę. Ekipa robotników z Sorefame, portugalskiej firmy inżynieryjnej, pod dowództwem pułkownika Varela Gomesa zdjęła żelazne litery z nazwiskiem Salazara.

Poziom kolejowy pod jezdnią otwarto dopiero w 1999 roku, a 6 sierpnia 2026 roku most skończył 60 lat.

Sam Pilar 7 otwarto 27 września 2017 roku, w Światowy Dzień Turystyki. Zaprojektował go architekt António Borges, a prace trwały dziewięć miesięcy. Według dziennika gospodarczego Jornal de Negócios połowa kosztu, 5,3 mln €, pochodziła z lizbońskiej opłaty turystycznej.

Time Out, relacjonując otwarcie, podał dane o głównych linach: 54 196 km stalowego drutu, układanego przez 76 dni bez przerwy, po 11 248 drutów w każdej linie.

Alcântara pieszo od Pilar 7

Pilar 7 stoi przy Avenida da Índia, w Alcântara, gdzie nadrzeczna droga prowadzi dalej w stronę Belém. W pobliżu zatrzymują się tramwaj 15E, autobusy 714, 727, 732 i 751 oraz pociąg linii Cascais (stacja Alcântara). Wszystkimi pojedziesz z Lisboa Card.